Μαθήματα αμερικάνικης...κουλτούρας


 Σερφάροντας στο διαδίκτυο για νεότερα σχετικά με τη σειρά,έπεσα πάνω σε διάφορα...events που δημιουργούνται και δείχνουν για άλλη μια φορά ότι στην Αμερική αφενός σέβονται τον τηλεθεατή και αφετέρου επωφελούνται στο έπακρο από μια επιτυχία της σειράς,όχι μόνο μετρώντας τα νούμερα της τηλεθέασης,αλλά κάνοντας και τον τηλεθεατή να νιώσει για λίγο και αυτός μέρος της υπερπαραγωγής που συντελείται.




  Για παράδειγμα,το TWD για τα Χριστούγεννα,θα κάνει προσφέρει σε χαμηλότερη τιμή διάφορα gadgets που θα δείχνουν αγαπημένους ήρωες της σειράς,posters(μιας και η σειρά απευθύνεται σε ηλικίες 18-49)μπλουζάκια με τους ήρωες μας,ακόμα και το παιχνίδι που είναι και για ps3 "walking dead survival instict"

  Εύλογα θα σκεφτεί κάποιος"Σιγά τα δώρα..."Ναι αλλά από τέτοια μικρά πραγματάκια-και από κάτι άλλα που θα διαβάσετε πιο κάτω-κάνουν τον τηλεθεατή να ψυχαγωγείται να διασκεδάζει και να ανανεώνεται το ενδιαφέρον του...Ένα άλλο παράδειγμα "επικοινωνίας" σειράς-τηλεθεατή,είναι αυτό που πραγματοποιήθηκε πριν από μερικούς μήνες με την ονομασία"the walking dead  escape 2013 zombie experience at San Diego"(όποιος πατήσει στο u tube θα το βρει)Το event πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας συγκέντρωσης στο San Diego comic con των απανταχού comic fan.



  Εκτός της περιοχής του San Diego,διοργανώνεται και σε άλλα μέρη όπως η Filadelphia,Chicago κτλ.Βέβαια comic con διοργανώνεται και στην Ελλάδα όπου δεν είναι και τόσο προβεβλημένο αλλά υπάρχει πολύ καλή οργάνωση,και γνωστές(στο χώρο του comic)παρουσίες.
  Καταλαβαίνω πως υπάρχει μία ολόκληρη βιομηχανία πίσω από κάθε σειρά με χορό πολλών εκατομμυρίων και πολλούς σπόνσορες ,πιστεύω όμως ότι η ιδέα ενός concept δεν δημιουργείται με τα χρήματα,αλλά με την ανάγκη για δημιουργία και καταξίωση μέσα από τη δουλειά.
  Δεν θέλω να συγκρίνω τις παραγωγές της Αμερικής με τις αντίστοιχες της Ελλάδας(προ κρίσης εννοείται)γιατί δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης,αλλά άνετα θα σκεφτόμουν:"Μα καλά,τόσο δύσκολο είναι για τους Έλληνες σεναριογράφους(ποιους??)και τους σκηνοθέτες να έχουν μια καινούργια ιδέα που να μην βασίζεται στο σεξ,στα ερωτικά μπερδέματα,βρισιές,και στα φτωχά σκηνικά γυρισμένα σε στούντιο?"Και το κυριότερο:Σε ατάλαντους ηθοποιούς???Ιδέες που αναγκαστικά μεν θα θυμίζουν κάποια άλλη ξένη σειρά,αλλά θα είναι για τα ελληνικά δεδομένα πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα.
Νομίζω πως αρκετοί από εμάς είδαμε με ενδιαφέρον τις 2 ελληνικές ταινίες σχετικά με ζόμπι "Το Κακό 1 και 2" με ελάχιστο προυπολογισμό(ειδικά το 1)αν και γνωρίζαμε πως δεν επιδέχονται σύγκρισης με τις αντίστοιχες,ήταν η πρώτη σοβαρή προσπάθεια ελλήνων δημιουργών και "αγκαλιάστηκε" από αρκετούς,όντας μια ανεξάρτητη μεγάλου μήκους ταινία splatter.(Τα λάθη και οι ερασιτεχνισμοί βρίσκονται παντού στις δύο ταινίες,αλλά η ιδέα εξακολουθεί να παραμένει πρωτότυπη)
Δεν μπορούμε ταινίες με ζόμπι?Ας γυρίσουμε κάποια ταινία δράσης,μυστηρίου,περιπέτειας,ή ακόμα και μια σειρά μυθολογίας. Δόξα το Θεό εκεί έχουμε ιδέες ανεκμετάλευτες.Με ηθοποιούς...όχι wannabe ηθοποιούς.Αλλά το κακό με αυτή τη χώρα είναι ότι διακατέχεται από ερασιτεχνισμό και αρπαχτή,δηλαδή της λείπει η μεθοδικότητα,η υπομονή,το ταλέντο,τα χρήματα,και το μακροπρόθεσμο επιζητούμενο κέρδος.




Share on Google Plus
    Σχολια Θεματος

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου