Review 5x03 "Four walls and a roof"




Αυτή τη σειρά την αγαπώ όσο πάει και περισσότερο! Αυτό το επεισόδιο τα είχε όλα! Υπόθεση, ανάπτυξη χαρακτήρων, δράση και βίαιους φόνους.

Στην αρχή βλέπουμε την εξομολόγηση του Gareth στον Bob. Είναι λίγο γιούχου ο τύπος, αλλά έχει ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο προσπαθεί να αιτιολογήσει και να εξηγήσει -κατ'επέκταση- και το γιατί τρώνε ανθρώπους και τα γούστα τους. Επιπλέον, αν και πολύ πιο μικρός ο ρόλος απ'του Κυβερνήτη (μοιραία η σύγκριση), κατά κάποιον τρόπο έχουν καταφέρει να δώσουν πολύ περισσότερο βάθος σ'αυτόν τον χαρακτήρα απ'όσο στον Κυβερνήτη. Τέλος πάντων, η ανάλυσή του μας δίνει εξίσου ελπίδα με το ότι δηλώνει χαρούμενος που είναι “πάνω από το χώμα” (ενώ πολλοί δεν θάβονται σε τέτοια κατάσταση, απ'την Caren μέχρι τη Lori κι απ'τον Κυβερνήτη ως τον Shane), ότι κάθε μέρα του δίνει νέα προοπτική, αλλά και ρεαλιστική, με την επική φράση “Τίποτα δεν διαρκεί για πολύ πλέον”.
Επίσης, μάθαμε ότι τα σημάδια δεν τα άφησαν για τον Morgan, όπως πολλοί υποθέσαμε, αλλά για να ξαναβρούν τον δρόμο της επιστροφής στον Τερματικό. Το γιατί να θέλουν να επιστρέψουν δεν το ξέρουν ούτε αυτοί κι εγώ θα σκάσω μέχρι να δούμε επιτέλους τον Morgan και να μάθουμε τι θα κάνει!

Ο Bob με εξέπληξε, κυρίως με την ερμηνεία του. Δεν περίμενα ότι θα τον συμπαθούσα στο τελευταίο του επεισόδιο. Κορυφαία η φράση του “Tainted meat” και ωραίος ο πανικός που επικράτησε για λίγο στους Τερμιναίους, αλλά σας θυμίζω ότι ούτε οι Τερμιναίοι ούτε ο Bob ήξεραν ότι είναι ήδη μολυσμένοι. Όταν το αποκάλυψε ο Rick στην ομάδα, ο Bob δεν είχε ενταχθεί ακόμη κι αμφιβάλλω αν ασχολήθηκε κανείς να του το πει. Ακόμη κι αν το ήξερε, όμως, έξυπνη κίνηση για να τους φρικάρει.

Θα σταθώ στα ελάχιστα δευτερόλεπτα της Maggie που κρατάει τη Βίβλο και την αφήνει διότι θα επιστρέψουμε σ'αυτό αργότερα.

Και ήρθε η ώρα για τον Rick the Brick να αναλάβει δράση, μετά την επίθεση της Sasha στον ιερέα, ο οποίος ορκίζεται την αθωότητά του. Επιτέλους, αυτόν τον (B)Rick θέλουμε στη σειρά. Η μόνη περιγραφή που του πρέπει είναι αυτή: http://img.pandawhale.com/87377-Rick-leans-forward-shits-about-LSrt.jpeg
Εδώ μαθαίνουμε και για το “Θα καείς για αυτό” που βρήκαν χαραγμένο στην εκκλησία. Ο “παπούλης” κλείδωσε το ποίμνιό του έξω. Τον λόγο δεν τον είπε που δεν ξεκλείδωσε τις πόρτες, αλλά τον βλέπουμε μετανιωμένο και με πλήρη επίγνωση ότι είναι καταραμένος και του αξίζει η τιμωρία από τον Θεό. Δεν ξέρω τι είναι πιο υποκριτικό: ότι είναι -υποτίθεται- αντιπρόσωπος του Θεού και δεν έκανε αυτό που έπρεπε ή ότι εξακολουθεί κι επικαλείται τον Θεό μετά από αυτά που έχει κάνει. Άντε τώρα να πας για εξομολόγηση και να βρεις αυτόν να σε περιμένει.
Αξιοσημείωτη ερμηνεία για ακόμη μια φορά από έναν ηθοποιό μέχρι πρότινος άγνωστο.

Τι ήταν το Α που είδαμε ζωγραφισμένο στον τοίχο της εκκλησίας με αίμα;

Ο Kirkman μου χρωστάει αγώνα μεταξύ (B)Rick και Abraham. Ο Glenn τους έκοψε στην επόμενη σκηνή, αλλά αυτό πρέπει να το δούμε. Ο Abraham αφοσιωμένος στον σκοπό του, πρώτον επειδή μέσα σε δυο μέρες έφτιαξε το λεωφορείο διαφυγής και δεύτερον επειδή δεν σηκώνει κουβέντα. Αδιαφορεί που έφυγαν ο Daryl κι η Carol και θέλει να συνεχίσει τον δρόμο του προς τη θεραπεία του ιού. Ο (B)Rick, πάλι, αφοσιωμένος στην ομάδα και στο να μείνουν όλοι μαζί.
Επίσης, ο Glenn, στο προηγούμενο επεισόδιο είχε πει στον Abraham πως “Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πάντα ακολουθούν τον Rick” και τώρα γειώνει τον Rick λέγοντάς του ότι “δεν είναι δική σου απόφαση” το αν θα πάει ο ίδιος με τη Maggie μαζί με τον Abraham. Ανατροπές και μ'αρέσει. Ο Glenn πάντα ήταν το παιδί για όλες τις δουλειές, αυτός που έκανε τις καταδρομικές και διακινδύνευε περισσότερο να γίνει λιχουδιά στα ζόμπι κι αυτός που έπαιρνε τις λιγότερες αποφάσεις. Στο δεύτερο μισό του 4ου κύκλου είδαμε την ικανότητά του και να παίρνει τις σωστές αποφάσεις, και το πόσο ατρόμητος πραγματικά είναι, και πόσο αψηφά τον κίνδυνο όταν χρειάζεται να πετύχει τον σκοπό του. Τώρα είναι και η πρώτη φορά που πατάει πόδι απέναντι στον Rick και μπράβο του!

Ο Tyresse πρέπει να ξαναγίνει αυτός που ήταν γιατί μου έχει σπάσει τα νεύρα πια! Όλο αυτό το κήρυγμα στη Sasha περί συγχώρεσης στους Τερμιναίους για τον Bob σίγουρα προέρχεται από τη συγχώρεση που έδωσε στην Carol, αλλά ως εκεί. Είχαμε τα ψυχολογικά της Beth, τώρα θα έχουμε και του Ty; Για εμένα, πολύ σωστά αντιδρά η Sasha κι εξακολουθεί να μένει εκνευρισμένη και αδίστακτη.

Πάμε στη μεγάλη σκηνή του επεισοδίου. Οι Τερμιναίοι περιμένουν να φύγουν οι μισοί απ'τους δικούς μας για να πάνε προς το σχολείο κι αμέσως εκείνοι μπαίνουν στην εκκλησία για να πιάσουν ομήρους τους υπόλοιπους. Προφητική η ταμπελίτσα που διαβάζει ο Eugene “Η ηλιθιότητα είναι κι αυτή δώρο Θεού, αλλά δεν πρέπει να τη χρησιμοποιούμε με τον λάθος τρόπο”.
 Μάθαμε ότι τελικά ο ιερές ήταν τελικά στο κόλπο μαζί με τους Τερμιναίους, όπως πολύ χαρακτηριστικά δήλωσε ο Gareth “Εξάλλου, μας βοήθησες να το στήσουμε”. Και μόλις ο Gareth λέει ν'αρχίσει το πανηγύρι από μέρους τους, το αρχίζουν ο (B)Rick κι οι δικοί μας. Ωραία δουλειά! Ο Gareth θέλει διαπραγμάτευση, αλλά ο (B)Rick έχει άλλη άποψη. Επειδή μπορεί! Και ξανά, αυτόν τον Rick που λέει με πλήρη απάθεια ότι δεν τους σκότωσαν επειδή “δεν ήθελαν να χαραμίσουν τις σφαίρες” τον ακολουθούμε ως την κόλαση. Τα παρακάλια του Gareth οδηγούν μόνο στον βίαιο ξυλοδαρμό όλων τους μέχρι θανάτου με πρώτο και καλύτερο τον (B)Rick που “τρώει” τον ίδιο τον Gareth με τη ματσέτα κρατώντας την υπόσχεση που του είχε δώσει στο πρώτο επεισόδιο (ότι θα τον σκότωνε με τα όπλα που θα έπαιρνε από αυτούς στον Τερματικό) με τους Glenn, Maggie, Tara και Tyresse (Ty, τράβα να φτιάξεις φρουτόκρεμα, είναι για μεγάλους αυτά) να κοιτούν έκπληκτοι. Αυτό αποκαλώ καλή post-apocalyptic τηλεόραση!
Ο (B)Rick, τελικά, την έχει ακούσει τελείως, έτσι;

Μόλις τελειώνει η σφαγή, η Michonne παίρνει ξανά το σπαθί της κι εμείς στο άκουσμα της λεπίδας να βγαίνει απ'τη θήκη ανατριχιάζουμε. Τελικά, της είχε λείψει πολύ περισσότερο απ'όσο νόμιζε ή όσο παραδεχόταν.

Θυμηθείτε αυτό που αναφέραμε πιο πριν για τη Maggie και τη Βίβλο. Ο ιερέας εξακολουθεί να μένει στην κοσμάρα του κι έκπληκτος μόνο που δεν ζήτησε τα ρέστα για τον χαμό που έκαναν στον “Οίκο του Θεού” για να φάει το uppercut απ'τη Maggie που του απάντησε “Όχι. Είναι απλώς τέσσερις τοίχοι και μια στέγη”. Νομίζω πως ο Hersell ήταν πιο ιερέας απ'τον ιερέα...

Φτάνοντας προς το τέλος, ο Bob έχει ένα δίκαιο ως προς το ότι δεν πρέπει να σταματήσουν. Οφείλουν να συνεχίσουν να προχωρούν.
Πιστεύω πως το καλό που βγαίνει από αυτή την άσχημη υπόθεση είναι ότι: α) ξεκίνησαν και επισήμως οι θάνατοι, που το περιμέναμε πώς και πώς, β) έφυγε ένας από τους λιγότερο αγαπητούς χαρακτήρες (αν πέθαινε κανείς πιο αγαπητός θα γινόταν χαμός και θα ξέσπαγε εμφύλιος μεταξύ των φανατικών της σειράς), γ) με αφορμή αυτό “ξεφορτωθήκαμε” τους Τερμιναίους (παρόλο που τους άξιζαν μερικά ακόμη επεισόδια) και πάμε γι'άλλα, δ) μας έδωσε μια απ'τις καλύτερες σκηνές σφαγής στη σειρά. Νομίζω η Sasha καλύφθηκε και χωρίς αντεπιχειρήματα.

Συνεχίζοντας, οι Abraham, Rosita, Eugene παίρνουν τον Glenn και τη Maggie και φεύγουν. Εδώ είδαμε πόσο κορυφαίος είναι ο Abraham, που έγραψε πάνω στον χάρτη “Συγνώμη, ήμουν μ@&*%#ας. Ελάτε στην Washington. Ο καινούργιος κόσμος θα χρειαστεί τον Rick Grimes.” Εγώ θα τολμήσω να πω ότι έτσι όπως έχει γίνει ο (B)Rick χρειάζεται σε όλους τους κόσμους, αν και μισότρελος.

Με βάση την προ-τελευταία σκηνή, στην οποία ο Ty λέει στον (B)Rick ότι η διαδρομή μέχρι να φτάσει στον Τερματικό “Τον σκότωσε” κι ο άλλος απάντησε “Όχι, δεν σε σκότωσε”, θα τολμήσω να προβλέψω την επιστροφή του παλιού καλού τεράστιου που γνωρίσαμε στον τρίτο κύκλο και που συνέχισε ως το πρώτο μισό του τέταρτου. Εντάξει, τον σόκαρε ο θάνατος των κοριτσιών, είχε το άγχος της φροντίδας του μωρού, ήρθε και η ψυχρολουσία από την Carol, αλλά πρέπει κάποτε να το ξεπεράσει, να ξεσπάσει και να γίνει δολοφονική μηχανή παρέα με τον Daryl και τη Michonne.

Την τελευταία σκηνή με τη Michonne και τον Gabriel δεν θα τη σχολιάσω. Τα είδαμε όλα στο επεισόδιο-αφιέρωμα σε εκείνη στον τέταρτο κύκλο. Μου κάνει, δε, εντύπωση πώς τον έχουν αφήσει ακόμη να ζει. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην συνειδητοποίησε κανείς αυτό που είπε ο Gareth και θα έπρεπε να είχε γίνει μεζές για τα ζόμπι. Κάτι του ετοιμάζει ο (B)Rick...

Σε αυτό το επεισόδιο μας έγινε απολύτως σαφής η αλλαγή στη σκηνοθεσία και το γύρισμα. Η μουσική επένδυση έχει αλλάξει εντελώς χαρακτήρα, τα μουσικά εφέ και τα “χαλιά” έχουν μεγαλύτερο ρόλο και δεν ακούγονται μόνο σε “συγκινητικές” σκηνές όπως παλαιότερα, κι ακόμη και οι λήψεις έχουν αλλάξει. Οι σκηνές έχουν “σπάσει” σε περισσότερες και μικρότερες, ακόμη κι αν πρόκειται να επιστρέψει σε αυτό αργότερα, ώστε να βλέπουμε ταυτόχρονη εξέλιξη σε όλα τα “μέτωπα” και σε όλους τους χαρακτήρες.
Αυτό το οποίο είναι πραγματικά αξιοσημείωτο είναι η εξέλιξη του Rick, τόσο του χαρακτήρα στη σειρά, όσο και του Andrew Lincoln ως ηθοποιός. Ακόμη κι ο τελευταίος κομπάρσος ή guest για 1-2 επεισόδια [πχ οι τύποι που συνάντησαν στο μπαρ στη δεύτερη σεζόν ή ο Sam (λέγε με Πιγκουίνο στο Gotham) κι η κοπελίτσα από την τέταρτη] έχει δώσει θριαμβευτικές ερμηνείες κι αυτό νομίζω ότι είναι καταλυτικός παράγοντας στην επιτυχία της σειράς.

Ακολουθεί spoil για επόμενα
Για όσους έχουμε δει το sneak peak απ'τα επόμενα επεισόδια, όπου βλέπουμε την Carol να εισάγεται σε φορείο στο νοσοκομείο όπου κρατείται η Beth, όλοι έχουμε από μια θεωρία. Με βάση όσα ακούσαμε τον Daryl να λέει στο βιντεάκι που μας δείχνει σκηνές απ'το επόμενο επεισόδιο, πιστεύω πως μπορεί να είναι και παγίδα. Ότι, δηλαδή, τους ακολούθησαν, είδαν πού είναι, θα πάνε να παρακολουθήσουν και θα μπουκάρουν για να την πάρουν. Πιθανότατα είναι αερολογίες όλα αυτά, αλλά έχω καμάρι ότι οι προβλέψεις μου 8 στις 10 φορές είναι σωστές. Ίδωμεν...

Ευχαριστώ για την ανάγνωση,

Aurora Speeder
Share on Google Plus
    Blogger Comment

1 Σχόλια: