Review 5x04 "Slabtown"





Ή αλλιώς, “Η μικρή Beth ενηλικιώθηκε”... επιτέλους! Θυμάστε το φοβισμένο -και λιγάκι κακομαθημένο- κοριτσάκι που γνωρίσαμε στη δεύτερη σεζόν, συνέχισε να είναι τέτοιο στην τρίτη και παρέμεινε σταθερά στην τέταρτη; Ε, αυτό το κορίτσι έχει αρχίσει και γίνεται μια πολύ ωραία psycho ενήλικη έτοιμη να κάνει ό,τι χρειαστεί για να επιβιώσει. Το σημερινό επεισόδιο μας έδειξε ότι τελικά όλοι είναι δυνατοί κι όλοι μπορούν να προσπαθήσουν, αρκεί να έρθουν στις κατάλληλες περιστάσεις. Ποτέ δεν είναι αργά, Μπεθόνι!

Η Beth, την οποία απήγαγε κάποιος με ένα μαύρο αυτοκίνητο στο οποίο είχε ζωγραφίσει στο πίσω μέρος έναν λευκό σταυρό, ξυπνάει στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου, με το δεξί χέρι στο γύρω και ορό. Βρίσκεται μέσα σε πόλη και σε όροφο ψηλά από το έδαφος. Εδώ να ξεκαθαρίσουμε ότι, όπως είχε ακουστεί τις προηγούμενες ημέρες, η Beth δεν είναι στο ίδιο νοσοκομείο όπου ήταν ο Rick. Εκείνη βρίσκεται στην Atlanta. Εκεί μας συστήνονται η Αστυνόμος Dawn Lerner κι ο Γιατρός Steven Edwards.

Η πρώτη είναι μια μισότρελη μπατσίνα η οποία διοικεί το μέρος βασιζόμενη στο όραμά της ότι κάποιοι εκεί έξω προσπαθούν να ξαναχτίσουν τον κόσμο κι ότι κάποτε θα έρθουν να τους βρουν. Μέχρι τότε, θα πρέπει κι όλοι οι επιζήσαντες να κάνουν ό,τι χρειάζεται ώστε να “τρέχει” κανονικά η μικρή τους κοινότητα, να μείνουν όλοι ζωντανοί κι ασφαλείς, ο καθένας αναλαμβάνοντας από μια δουλειά, είτε αυτή είναι να δουλεύουν στο νοσοκομείο και να τρέχουν τις καθημερινές του ανάγκες ή να ικανοποιούν τους αστυνόμους οι οποίοι βγαίνουν έξω και φέρνουν προμήθειες. Θεωρητικά, όλοι είναι ελεύθεροι να φύγουν όταν θα έχουν ξεπληρώσει το χρέος τους, αλλά κανείς δεν έχει φύγει ποτέ από εκεί μέσα. Άλλο Woodbury μας βρήκε...
Καταλαβαίνουμε όλοι ότι η τύπισσα είναι τελείως αλλού, αλλά τουλάχιστον πιστεύει ακράδαντα ότι αυτό που κάνει είναι το σωστό. Τη θεωρώ την καλύτερη κακιά που έχει δείξει ως τώρα η σειρά, διότι είναι η μόνη που βρίσκει μια πρόφαση για να κάνει ό,τι κάνει. Συμπαθούσα πολύ τον Κυβερνήτη (RIP, μονοφθαλμούλη!), αλλά δεν μάθαμε ποτέ τον λόγο για τον οποίο επιτέθηκε στους δικούς μας στη φυλακή. Έτσι απλά ήταν τρελός (thumbs up, Philip!). Και οι Τερμιναίοι είχαν καλό λόγο που ήταν κακοί -με τη συμβατική έννοια του όρου- αλλά δεν τους είδαμε για πολύ.

Ο γιατρούλης, από την άλλη μεριά, φαίνεται ένα φιλήσυχο ανθρωπάκι, πρόθυμος να βοηθήσει, φέρεται καλά στη Beth και την προστατεύει, εκτιμά την τέχνη και πιστεύει στην ανώτερη φύση του ανθρώπου, αλλά τελικά είναι κι αυτός ποντικομαμμή. Δεν θα διαστάσει να φορτώσει στη Beth τον θάνατο ενός άλλου γιατρού για να μην χάσει εκείνος τη βολή του στο νοσοκομείο, επειδή φοβάται να βγει έξω και να αντιμετωπίσει τους walkers.

Γνωρίσαμε και τον Gorman, ένα απίστευτα γελοίο υποκείμενο, ο οποίος θα κατέληγε από τους πιο αγαπημένους ηλίθιους, αν επιβίωνε. Είναι ο απόλυτος Ελληνάρας. Ο τύπος είναι υπάκουος στην ανώτερό του, αλλά κι εκείνη τον αφήνει να κάνει τα δικά του. Βγαίνει έξω και κουβαλάει ό,τι χρειάζεται να κουβαλήσει, αλλά καβατζώνει κι ό,τι γουστάρει. Εκτελεί τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί από τη Dawn, και τη μία την πέφτει στη Joan και την άλλη στη Beth. Ειδικά στη σκηνή που της πήρε το γλειφιτζούρι, το μόνο που του έλλειπε ήταν ο φραπέ και το τσιγάρο στο άλλο χέρι!

Η Joan, μια κοπελίτσα που ήθελε πάση θυσία να φύγει ή να πεθάνει, δαγκώθηκε από κάποιον στο χέρι (χωρίς να μας πουν πώς και πού, το οποίο είναι πολύ ύποπτο), και της το έκοψαν. Μοιραία γίνεται σύγκριση με τον ακρωτηριασμό του Hershel από τον Rick. Ο γιατρός πρέπει να πάρει μαθήματα χασαπικής. Χα-χα-χα. Η κοπέλα αυτοκτόνησε, κι όταν μεταλλάχθηκε, η Beth άφησε τον Gorman να γίνει μεζές. Επιτέλους, έκανε κάτι πολύ σωστό το κορίτσι μας.

Γνωρίσαμε και τον Noah, ένας ασθενικά αδύνατος μαυρούλης, ο οποίος είναι το παιδί για όλες τις δουλειές στο νοσοκομείο. Η Dawn τον έχει του κλώτσου και του μπάτσου, αλλά ο ίδιος προσποιείται πως είναι αδύναμος, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή να δραπετεύσει. Ο Noah είναι αυτός που θα βοηθήσει τη Beth, θα αναλάβει το φταίξιμο για τον θάνατο του γιατρού που προανέφερα για να προστατεύσει τη Beth και μαζί θα προσπαθήσουν τελικά να δραπετεύσουν.
Τι μάθαμε από τη σκηνή της απόδρασης:
1) Η Beth είναι μόνο για να μεγαλώνει τη Judith. Γιατί; Διότι τόσο καιρό με τους άλλους δεν φρόντισε να μάθει τίποτα για το πώς να επιβιώσει μόνη της. Όταν έπεσαν από τον αγωγό του ασανσέρ πάνω στα παλιά πτώματα, με τόσα άντερα και αίματα, δεν καλύφθηκαν με τίποτα κι αντιθέτως ξεκίνησαν να κατευθύνονται προς την πόρτα.Ακόμη κι η θεια η Carol έμαθε αυτά τα κόλπα, η Beth ακόμη; Τόσο καιρό με τους άλλους, ούτε μια ερώτηση δεν έκανε;
2) Η Beth θα μας δείξει το μεγαλείο της ψυχής της (το οποίο είναι αδιαμφισβήτηα μεγάλο) όταν έκανε αντιπερισπασμό στα ζόμπια για να καταφέρει ο Noah να δραπετεύσει, με αποτέλεσμα εκείνη να καταλήξει ξανά μέσα στο νοσοκομείο, δέσμια της Dawn.
3) Παίζει κάτι πολύ βρώμικο μέσα στο νοσοκομείο, διότι η Dawn, που τα θέλει όλα τόσο τακτοποιημένα και καθαρά, δεν έχει φροντίσει να είναι καθαρές όλες οι πτέρυγες του νοσοκομείου από ζόμπια. Από πού ξεφύτρωσε το τέρας στον τρίτο όροφο και πήγε να αρπάξει τον Noah τη στιγμή που κατέβαινε;
Επιπλέον, σύμφωνα με τον γιατρό, η μόνη διέξοδος είναι από την είσοδο του ισογείου, η οποία προστατεύεται από συρματόπλεγμα. Πώς βρέθηκαν τα ζόμπι μέσα στο κτήριο, ξαναρωτώ;




Επιπλέον, έχουμε και λέμε:
4) Όταν βγήκε από το δωμάτιό της η Beth, είδε μια μελαχρινή σε ένα άλλο δωμάτιο, προφανώς ταλαιπωρημένη, να την κοιτάζει έντρομη και να κλείνει την πόρτα. Τι της έχουν κάνει; Και γιατί κλείνει την πόρτα στη Beth; Μήπως ξέρει κι άλλα πράγματα για τη λειτουργία του νοσοκομείου που δεν μάθαμε από το επεισόδιο;
5) Γιατί οι αστυνομικοί δεν φροντίζουν να προστατεύσουν τουλάχιστον τους χώρους του νοσοκομείου και δεν βγάζουν τα ζόμπι στους προαύλιους χώρους του νοσοκομείου, αλλά τα κρατάνε στο υπόγειο και στις στοές των εισόδων του; Κι από το παράθυρο εξίσου εύκολα μπορούν να πετάνε τα πτώματα όπως κι από τον αγωγό του ασανσέρ.
Επίσης, ποιος διακινδυνεύει κάθε φορά που βγαίνουν με τα αυτοκίνητα; Για όσους παρατήρησαν, όταν η Beth με τον Noah βγήκαν στο ισόγειο από τη σκάλα του υπογείου, βρέθηκαν στον χώρο στάθμευσης των αυτοκινήτων. Από εκεί και ως τον δρόμο μεσολαβούν άλλοι δύο φράχτες με συρματόπλεγμα με τον καθένα να έχει από μία είσοδο κλειδωμένη με αλυσίδα, κι εκεί φάνηκε τυχερός ο Noah, που ήταν αρκετά αδύνατος για να χωρέσει να φύγει. Άρα, για να βγάλουν τα αυτοκίνητα, πρέπει κάποιος να χωθεί στα ζόμπια και να ξεκλειδώσει, να τραβήξει τις εισόδους και να ξανακλειδώσει, και ξανά η ίδια διαδικασία όταν επιστρέφουν. Κάτι βρωμάει πολύ εκεί μέσα!
6) Τι δουλειά είχαν από την Atlanta να βρεθούν στην κωμόπολη/χωριό όπου βρίσκονταν οι δικοί μας; Για ποιον λόγο βγήκαν τόσο έξω από την πόλη με μια υποτιθέμενη πληροφορία για ύπαρξη όπλων; Ποιος τους έδωσε τη συγκεκριμένη πληροφορία και τι απέγινε αυτό το άτομο; Κάτι βρωμάει πάρα πολύ εκεί μέσα!
7) Ήταν τυχαίο που βρέθηκαν στο σπίτι αυτού που είχε το φέρετρο και τόσες πολλές μαζεμένες προμήθειες στο σπίτι του; Και μάλιστα τόσο οργανωμένα; Θα τον δούμε κάποτε αυτόν;

Κι έρχομαι αισίως στο φινάλε, με τη Beth να έχει πάρει το ψαλίδι έτοιμη ο Θεός ξέρει για τι, αλλά με την εισαγωγή της Carol στο νοσοκομείο σε φορείο τα σχέδιά της παίρνουν αναβολή. Ίσως είναι καλύτερα έτσι, για να περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Η Beth αμέσως αναθάρρεψε όταν την είδε, έστω και αναίσθητη. Πιστεύω πως αν είδε κανείς την αντίδρασή της, θα κατάλαβε ότι γνωρίζονται. Προσωπικά, πιστεύω ότι είναι φτιαχτή η εισαγωγή της Carol, εάν κατάφεραν να ακολουθήσουν αρκετά το αυτοκίνητο μαζί με τον Daryl. Αλλά, γιατί ο Daryl επέστρεψε με τα πόδια, και δεν έφερε το αυτοκίνητο μέχρι αρκετά κοντά στην εκκλησία; Πολλά κι αυτά τα ερωτήματα. Το τι θα γίνει στο μέλλον δεν μπορούμε ακόμη να το γνωρίζουμε, διότι στο επόμενο -σύμφωνα με τη μικρή παρουσίαση του επόμενου μετά το φινάλε του επεισοδίου- θα δούμε την ομάδα κρούσης του Abraham (Abraham, Rosita, Eugene, Glenn και Maggie). Προβλέπεται δυνατό επεισόδιο, ελπίζω στα επίπεδα της πρεμιέρας!

Μέχρι στιγμής, έχουμε ένα αργό (sorry Beth's fans, αλλά θα το πω: με τη Beth είναι, λογικό να είναι αργό), αλλά αρκετά ενδιαφέρον επεισόδιο. Η Beth αρχίζει να εξελίσσεται και να αφήνει τον εαυτό της ελεύθερο. Αρχίζει να μετράει πιο σωστά τις καταστάσεις, γίνεται πιο πονηρή και ύπουλη, χρησιμοποιεί ό,τι μπορεί να χρησιμοποιήσει (όπως λέει κι η ίδια στο επεισόδιο) προς όφελός της κι όχι ασυλλόγιστα. Βέβαια, όλα πάντα στο επίπεδο που μπορεί να τα κάνει ένα πρώην ήσυχο κοριτσάκι που είχε μάθει να ζει υπό την προστασία της οικογένειάς της. Αξίζει να της δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία, για το καλό της κυρίως.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση,
Aurora Speeder
Share on Google Plus
    Blogger Comment

1 Σχόλια:

  1. Πολύ δυνατό επεισόδιο! Η κατάσταση αρχίζει να περιπλέκεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή