Review 5x08 "Coda"




Γράφει η Aurora Speeder

Χωρίς πολλά πολλά.
Το επεισόδιο ξεκινάει με τον B-Rick να τρέχει σαν τρελός και τον Bob να προσπαθεί μάταια να κόψει τα πλαστικά δεσμά του. Ο Rick μπαίνει στο μπατσικό όχημα και καταδιώκει τον Bob διατάζοντάς τον απ'το μεγάφωνο να σταματήσει. Τελικά τον χτυπάει με το αυτοκίνητο προκαλώντας του τραύματα. Στη συζήτηση που ακολουθεί ο Bob προσπαθεί να δικαιολογήσει τη στάση του κι ο Rick τον έχει γραμμένο. “You'll die. You'll all...” ΜΠΑΜ! Αυτόν τον Rick θέλουμε!


Τίτλοι αρχής και για κάποιον λόγο (ίσως είμαι empath, δεν ξέρω) περιμένω μεγάλα πράγματα απ'το επεισόδιο. Μεταφερόμαστε στον περίβολο του σχολείου όπου ο Gabriel βρίσκει την αυτοσχέδια ψησταριά, τα περιοδικά που έκαψαν και το σακίδιο του Martin. Μέσα υπάρχει μια βίβλος που είχε χαρίσει η Mary B. Η Μαιρούλα ναι μεν καλή Χριστιανή, αλλά το μεζεδάκι δεν της έλειψε. Ο φίλος μας βλέπει το πόδι και πριν προλάβει να βγάλει selfie με τα σκουλήκια σπάνε τα ζομπάκια την πόρτα και τον κυνηγούν.
Όπως είναι λογικό κι επόμενο, έβαλε τα πόδια πάνω απ'το κεφάλι και την έκανε για την εκκλησία. Οι Carl και Michonne άκουσαν τις κραυγές του κι άνοιξαν την πόρτα να τον σώσουν. Εδώ οφείλω να πω πως μου φάνηκε πολύ ψεύτικη η σκηνή που η Michonne έσπασε το ξύλο με το τσεκούρι και το μωρό στην πλάτη της δεν πήρε τίποτα χαμπάρι. Αν έλειπε το μωρό απ'την πλάτη της, θα ήταν ένα απ'τα πιο κορυφαία στιγμιότυπα της Michonne. Κι ενώ ανοίγει η πόρτα κι η τυπάρα βγάζει το κατάνα απ'τη θήκη του, ο ήχος της λεπίδας σου προκαλεί ανατριχίλα. Do your dance, κοριτσάρα μου! Φεύγουν απ'την κρυψώνα του Gabriel, επιστρέφουν μπροστά για να τους φάνε λίγους λίγους κι αμπαρώνουν ξανά την πόρτα. Ο ιερέας γκρινιάζει ότι δεν αντέχει να τρέξει άλλο κι η Michonne του λέει ότι δεν θα φύγουν.

Πίσω στους υπόλοιπους, ο Β-Rick εξηγεί στον Daryl πώς “έφαγε” τον Bob, και κουβεντιάζουν τι θα κάνουν. Η δεσποσύνη-μπατσίνα υπόσχεται να τους βοηθήσει και να πει ψέματα ότι ο Bob έγινε μεζές (που έγινε, απλώς θα παραλείψει τον πυροβολισμό του B-Rick), ο καράφλας συμφωνεί με τη φίλη του και μεταφερόμαστε στο νοσοκομείο.

Η Dawn κάνει ποδήλατο και ψάχνει να βρει τους υπόλοιπους, η Beth καθαρίζει και βρίσκει ευκαιρία να ανοίξει κουβέντα για τον περιβόητο Hanson. Σε αυτή την κουβέντα η Dawn θα πει κάτι που ξέρει ότι ισχύει και για την ίδια και τους υφισταμένους της -παρότι υποκρίνεται πως δεν το έχει συνειδητοποιήσει- αλλά είναι και πάρα πολύ σωστό γενικώς για το επάγγελμα που έκανε και νομίζει ότι εξακολουθεί να κάνει. Που ισχύει και για τον δικό μας κόσμο. “Σ'αυτή τη δουλειά δεν σου χρειάζεται η αγάπη τους, αλλά πρέπει να χαίρεις του σεβασμού τους. Διαφορετικά, θα έρθει η μέρα που θα χρειάζεσαι ενισχύσεις και δεν θα τις έχεις. Κι αυτό που ακολουθεί είναι η καταστροφή όλων.”

Πάμε πάλι στην εκκλησία, όπου o Gabriel εξηγεί ότι έφυγε για να εξακριβώσει ότι έλεγαν αλήθεια για τους Τερμιναίους κι ενώ η πόρτα αρχίζει πάλι να μην κρατάει, έρχονται τα κομάντα.
Ο Abraham “παρκάρει” το πυροσβεστικό όχημα μπροστά από την είσοδο διαλύοντας τα σκαλοπάτια. Ο Glenn τους λέει για τα καμώματα του Eugene κι ότι τελικά η Washington ήταν ψέμα κι η Michonne με τη σειρά της τους ενημερώνει σχετικά με το πού βρίσκονται οι άλλοι και γιατί. Μου έκανε εντύπωση που η Maggie γέλασε και δάκρυσε όταν έμαθε πως η Beth είναι ζωντανή και δεν είπε “Who's Beth?”.

Ο O'Donnel (ο μπατσάκος με το dvd) φωνάζει και κακομεταχειρίζεται τον καλό παππούλη, αλλά τι να κάνει κι η Beth;
Ενώ κάθεται στην είσοδο του ασανσέρ, η Dawn της πιάνει κουβέντα και της λέει ότι την κάλυψε για τον θάνατο του Gorman. Αρχίζει και γίνεται καλή ή θέλει να της δημιουργήσει τύψεις; Εμφανίζεται ο Ο'Donnel κι αρχίζει τους τσαμπουκάδες κι η Dawn τον απειλεί με τ'όπλο της, μαθαίνουμε ότι ο τύπος από οικογενειάρχης έχει γίνει εκμεταλλευτής και παλιάνθρωπος κι εδώ πέφτει το καλό ξύλο. Αρκετά ρεαλιστικό ξύλο με τη Dawn να δίνει τον καλύτερό της εαυτό (η μπουνιά στην καρωτίδα κι η τελευταία κλωτσιά στο στομάχι ήταν άριστες) κι ο κύριος μετά το σπρώξιμο της Beth μας χαιρέτησε για πάντα.
Μεταφερόμαστε στο δωμάτιο της Carol όπου η Beth τα λέει μια χαρά στη Dawn λέγοντάς της ότι κατάλαβε πως για ό,τι θέλει να κάνει ο καθένας χρησιμοποιεί κάποιον άλλο για να βγαίνει και ο ίδιος λάδι. Η ίδια θέλει να φύγει “όπως κι ο Noah”, αλλά η Dawn της λέει πως κι εκείνος θα επιστρέψει όπως όλοι οι άλλοι, διότι πάντα επιστρέφουν επειδή “όχι μόνο δεν ξέρουν πώς να επιβιώσουν, αλλά επειδή δεν θέλουν κιόλας”. “Δεν είμαι ηλίθια. Την ξέρεις (την Carol) και με κάποιον τρόπο καταλήξατε κι οι δυο σας εδώ. Ίσως να σημαίνει κάτι αυτό.” Ναι, αγαπητή μου. Σημαίνει. Κι άσε τα παρακάλια για να κάτσουν η Beth κι η Carol στο νοσοκομείο. Και κάπου εδώ ήρθε η ώρα να ξυπνήσει η Carol.

Στην ταράτσα ενός κτηρίου, τώρα, ο Tyresse λέει στην Sasha για τον Martin για να καταλήξει στο ότι δεν έχουν αλλάξει καθόλου απ'όταν ήταν κι οι δυο παιδιά κι ότι μάλλον είναι καλό αυτό. Η Sasha, από την άλλη, χαίρεται που η ίδια αλλάζει κι εξελίσσεται. Το κακο στη σκηνή είναι ότι κι ο Tyresse έχει αλλάξει, αλλά έχει γίνει κλαψομ*ύν#ς. Μήπως πρέπει να τους βρουν ένα τσεκούρι, μπας και θυμηθεί ποιος ήταν στο πρώτο μισό της 4ης σεζόν;
Στην αλάνα, λοιπόν, ο B-Rick ενημερώνει τους μπάτσους ποιος ήταν και πού εργαζόταν, τους λέει ότι θέλει να κάνει ανταλλαγή ομήρων κι ο καθένας στη μεριά του.

Μπαίνουμε στο νοσοκομείο όπου γίνεται η ανταλλαγή των ομήρων κι η Dawn ζητάει και τον Noah με τη δικαιολογία ότι η Beth τον είχε αντικαταστήσει και τώρα τον χρειάζεται. Ο B-Rick αρνείται κατηγορηματικά, αλλά ο Noah προσφέρεται. Η Beth τον αγκαλιάζει για να τον χαιρετίσει, κι όταν η Dawn του είπε “Το ήξερα ότι θα επέστρεφες”, η μικρή εκνευρίζεται, της λέει “Τώρα το κατάλαβα” και της μπήγει ψηλά στο θώρακα το ψαλίδι που είχε κρύψει στον γύψο στο χέρι της. Ταυτόχρονα, η Dawn την πυροβολεί στο κεφάλι κι όλα γίνονται σε slow motion: ο B-Rick σκουπίζει από πάνω του το αίμα και τον εγκεφαλικό ιστό, η Dawn ψελλίζει “I didn't mean to...” αλλά ο Daryl την πυροβολεί με τη σειρά του στο κεφάλι.
Επιστρέφουμε στην κανονική ροή όπου όλοι προτάσσουν τα όπλα τους, αλλά τελικά η δεσποσύνη 'ξηγήθηκε σωστά. Εφόσον αυτό που ήθελαν οι τσέοι είχε γίνει πλέον, δηλαδή ο θάνατος της Dawn, δεν υπήρχε λόγος για περαιτέρω διενέξεις. Κάνει, μάλιστα, άλλο ένα βήμα μπροστά και προσκαλεί τους δικούς μας να μείνουν μαζί τους. Προφανώς, σ'αυτό το σημείο να κατάλαβε ότι τους χρειάζονται τέτοια άτομα (όχι μόνο μάχιμα αλλά και δεμένα σαν οικογένεια και χωρίς αντιδικίες κι έριδες μεταξύ τους) και κοίταξε να καβατζώσει και την επιβίωση των νοσοκομειακών. Ο B-Rick επίσης αρνείται κατηγορηματικά και προσκαλεί όσους θέλουν να φύγουν να τον ακολουθήσουν.

Στην είσοδο του νοσοκομείο παραδόξως βρίσκονται μόνο δυο ζομπάκια (σε αντίθεση με τον χαμό που γινόταν) αλλά τα τρώνε τα κομάντα που καταφθάνουν με το πυροσβεστικό. Πόσο απολαυστική είναι η Michonne με το κατάνα της!
Την ίδια στιγμή βγαίνουν έξω απ'το νοσοκομείο οι υπόλοιποι κι ενώ στην αρχή χαίρονται, η Maggie ξεσπάει σε λυγμούς όταν βλέπει τον Daryl να κουβαλάει το άψυχο κορμί της Beth. Εδώ πρέπει να εκφράσω μια απορία. Η Maggie ίσα που ρώτησε μια φορά τον Daryl για την αδερφή της και ειδικά αμέσως μετά το μακελειό στη φυλακή, ούτε καν την ανέφερε, αλλά αντιθέτως, συνεχώς έψαχνε τον Glenn. Τώρα γιατί κλαίει με λυγμούς; Σαν πολύ δεν υποκρίνεται;



Anyway, όπως ενημέρωσε ο Lambros, μετά το promo υπάρχει κι άλλο “τυράκι” από τους παραγωγούς.
Morgaaaaan!!! Τον βλέπουμε ότι ακολουθεί τα χαραγμένα στα δέντρα σήματα, τα οποία τον οδηγούν στο σχολείο, όπου βλέπει την ψησταριά. Σκοτώνει μια ζομπαία που είχε παγιδευτεί κάπου κι έπειτα πάει στην εκκλησία.
Εκεί κάποιοι είχαν ανοίξει την εκκλησία, είχαν ξεπαστρέψει τα ζόμπι κι έφυγαν αφήνοντας την πόρτα της εισόδου ορθάνοιχτη. Ίσως να ήταν η ομάδα του Abraham, όπως είναι και το πιο πιθανό.
Ο Morgan βάζει τον σταυρό στη θέση του κι αφήνει δίπλα ένα γλυκό, μια σφαίρα κι ένα μπρελόκ. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω καταλάβει τι αντιπροσωπεύει το καθένα και γιατί το έκανε αυτό, αλλά όπως είχε σκύψει, φαινόταν σαν να προσεύχεται, ίσως και για την οικογένειά του.
Περιπλανώμενος στους χώρους της εκκλησίας βρίσκει τον χάρτη που είχε αφήσει ο Abraham στον B-Rick. Διαβάζοντας το μήνυμα, ο Morgan εξεπλάγη και σε συνδυασμό όσων είδαμε στο promo, ο Φεβρουάριος φαίνεται να είναι ακόμη μακριά.

Προσωπικά έμεινα πολύ ευχαριστημένη από το επεισόδιο για πολλούς λόγους.
Πρώτον, μου άρεσε η σκηνοθεσία, όπου βλέπαμε για αρκετά λεπτά κάθε ομάδα πρωταγωνιστών, καθώς το προηγούμενο που στο δίλεπτο άλλαζε σκηνή με κούρασε και βαρέθηκα. Σε άλλους άρεσε κι είναι προφανής ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν τόσες αλλαγές στη σειρά, αλλά αυτό θα αναλυθεί περαιτέρω σε σχετικό άρθρο.
Δεύτερον υπήρξε θάνατος βασικού χαρακτήρα και το msf ήταν αρκετά αιματηρό με τρεις θανάτους (εκτός από τα ζόμπι) και η υπόθεση ήταν παραπάνω από απολαυστική. Σε αυτό το σημείο έχω να προσθέσω: 1) τα θερμά μου συλλυπητήρια στους φίλους της Beth. Δεν θα μου λείψει, αλλά εδώ που είμαστε, οποιοσδήποτε κι αν πέθαινε κάποιοι θα στενοχωριούνταν. 2) IN YOUR FACE όσοι λέγατε ότι θα πεθάνει η Carol. Παρακαλώ όσοι την ψηφίσατε να κοιτάζετε τα λουλούδια όπου τα συναντάτε· ποτέ δεν ξέρετε πότε θα είναι πίσω σας η θείτσα.


Τρίτον, μου άρεσε που υπάρχει συνέπεια στον ρυθμό. Σίγουρα περίμενα περισσότερη δράση, αλλά θα ήταν μέγιστη ξεφτίλα να μας πηγαίνουν με το ρελαντί για 5 επεισόδια και να μας δίνουν δυνατές πρεμιέρες και φινάλε λες και είμαστε τίποτα χάπατα. Έτσι, τουλάχιστον, μας ξεκαθαρίζουν ποιος είναι πλέον ο χαρακτήρας της σειράς.
Τέταρτον, μπορεί να μην υπήρχε δράση, αλλά η εξέλιξη έχει ανεβεί πολλά επίπεδα από σεναριακής άποψης. Έχει γίνει από splatter σε πολύ καλή horror/thriller series και μάλιστα η καλύτερη horror seires μέχρι τώρα στην ιστορία της τηλεόρασης. Όχι μόνο επειδή είναι η δημοφιλέστερη σειρά του είδους της, αλλά επειδή είναι και μακράν η καλύτερη.






Όπως και νά'χει, νομίζω ήταν από τα πιο γ@μ_$τερά επεισόδια της σειράς γενικώς. Τι; Όι;

Ευχαριστώ για την ανάγνωση,
Aurora Speeder


Share on Google Plus
    Blogger Comment

1 Σχόλια: