Review 6x07 "Heads Up"


Γράφει η Aurora Speeder


Χαιρετώ για ακόμη μια φορά τα πλήθη. Μιας και σήμερα είχα χρόνο και όρεξη, είπα να γράψω το review, αφού δεν ξέρω πότε θα τα καταφέρω ξανά.
Κατ'αρχάς, έχουμε ένα «πολυσυλλεκτικό» επεισόδιο στο οποίο, με εξαίρεση τους τρεις που είδαμε στο προηγούμενο, θα δούμε όλους τους βασικούς σε πολλές εξελίξεις και -το σημαντικότερο- με πολλές υποσχέσεις για το μέλλον.

Το επεισόδιο ξεκινάει με την αυτοκτονία του Nicholas κι ένα υπέροχο πλάνο της βουτιάς των δύο μέσα στο κοπάδι των ζόμπι. Βλέπουμε πώς κατάφερε να συρθεί κάτω απ'τον κάδο ο Glenn και να επιβιώσει, το οποίο, για να πω την αλήθεια, προσωπικά δεν μου φάνηκε πολύ ψεύτικο. Το ότι κάποια ζομπάκια προσπάθησαν να τον πιάσουν κι εκείνος τα σκότωσε, δημιουργώντας κάτι σαν ασπίδα γύρω απ'τον κάδο, ήταν αρκετά ωφέλιμο εκτός από απαραίτητο.
Το τσούρμο διαλύθηκε κι ο φίλος μας βγήκε απ'την κρυψώνα του. Τότε συνάντησε την Enid, η οποία του πέταξε ένα μπουκάλι νερό και σχεδόν εξαφανίστηκε. Ο Glenn, ακολουθώντας την στο κτήριο, κατάλαβε ότι είχε κάνει κάτι σαν κρυψώνα εκεί μέσα κι όλα δείχνουν πως τριγυρνάει αρκετό καιρό σ'αυτά τα μέρη. Μόνη της; Ίσως.
Όταν ο Glenn άρχισε τις ερωτήσεις για τις κόρνες και τους πυροβολισμούς, προσωπικά εξεπλάγην που ρώτησε μόνο για τη Maggie και όχι για την κοινότητα ως σύνολο. Ο Glenn είναι ο πλέον ομαδικός παίκτης και, ενώ δίνει προτεραιότητα στη Maggie, πάντα φροντίζει και για το σύνολο. Αυτή τη φορά ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα.
Η μικρή προσπαθεί να το σκάσει, ο Glenn την παίρνει στο κατόπι και... τίτλοι αρχής.






Μεταφερόμαστε εντός των τειχών, όπου ο Rick επιθεωρεί τα τείχη, λέει στον Morgan ότι θέλει να μιλήσουν αργότερα και βλέπει μια τρύπα από πυροβολισμό κι αίμα να έχει στάξει πάνω στη λαμαρίνα.
Πιάνει κουβέντα με τη Maggie και αφού την ενθαρρύνει για τον Glenn αλλά και για τους άλλους, για το πόσα χειρότερα έχουν περάσει, από πόσο πιο δύσκολες καταστάσεις έχουν επιβιώσει κι ότι κάθε στιγμή εκεί έξω είναι ρίσκο, της/μας λέει ότι σκοπεύει να κάνει ό,τι δεν έκανε στη φυλακή για την προστασία των τειχών. Θα βρουν τρόπο να απομακρύνουν τα ζομπάκια με άλλα αυτοκίνητα, ώστε κι οι άλλοι να μπορέσουν να μπουν μέσα με άνεση κι ασφάλεια.
Κι επειδή είναι γρουσούζης (τις προάλλες ανέβηκε σχετικό άρθρο γι'αυτό το θέμα), άνοιξε το στόμα του και είπε ότι «Έχουμε όσον χρόνο θέλουμε. Τα τείχη κρατάνε».
Η Maggie τού είπε ότι χαίρεται πολύ που η Judith αρχίζει και μοιάζει στην Lori κι εκείνος απάντησε ότι χαίρεται κι εκείνος. Έλα, παραδεχτείτε το· πόσοι δεν σκεφτήκατε αμέσως «Εσύ λογικό να χαίρεσαι που δεν μοιάζει στον Shane!»;

Πίσω στον Glenn, ο οποίος βρίσκει τον φίλο μας από προηγούμενο επεισόδιο, που είχε τσακωθεί με τη Michonne κι ύστερα έγινε μεζές. Δεν θυμάμαι τ'όνομά του. Ο Glenn βρήκε το σημείωμα για τη γυναίκα του τύπου και το πήρε να της το δώσει, ο γλυκός μου.

Επιστρέφουμε στην Alexandria, όπου ο Gabriel κολλάει ανακοινώσεις για ομαδική προσευχή το μεσημέρι κι ο Ρίκαρος, με συνοπτικές διαδικασίες, ξεκολλάει τα χαρτιά. Ο Carl καλά θα κάνει να σκάσει, γιατί ο Rick έχει πάντα δίκαιο. Δεν ξέρω αν το έκανε επειδή δεν πιστεύει στις προσευχές (πλέον) ή επειδή δεν έχουν καιρό για χάσιμο ή απλώς επειδή δεν έχει βρει αφορμή να σπάσει κανένα δόντι του Gabriel, αλλά ο Rick έχει πάντα δίκαιο. Ο παπάς ξανακολλάει ανακοινώσεις με κίνδυνο της ζωής του και βλέπουμε.
Ακολουθούμε τον Rick παραπέρα, όπου ξεκινάει τη βασική εκπαίδευση χρήσης όπλου στον Ron μαζί με τον Carl. Πολύ ιστορία το παίζει ο Ron και ξαφνικά έχει γίνει πολύ πρόθυμος να βοηθήσει τον Rick κι είναι ύποπτα όλα αυτά. Χώρια ότι με το υφάκι που κοιτάζει τον Carl βλέπω τελικά να καταλήγει με το κεφάλι τρύπιο. Κι όλα αυτά γιατί; Για μια γκόμενα που ούτε του κάθεται, κι είναι και μπάζο. Ας του πουν τα μισά απ'όσα έχουν περάσει οι δικοί μας, να δούμε πόσες μέρες θα κλαίει στο κρεβάτι του ο φλώρος. Συγχύστηκα πάλι.

Πάμε στον Morgan, ο οποίος διστάζει να ζητήσει αυτό που θέλει απ'την γιατρό, και -για καλή του τύχη- τους διακόπτει ο Rick.
Μεταφερόμαστε στο δεύτερο sneak peek, όπου, εκτός απ'τον Ρίκαρο και τη Michonne, παρούσα είναι και η Carol. Ο Morgan παραδέχεται ότι άφησε κάποιους απ'τους Wolves να φύγουν με την δικαιολογία ότι -και καλά- δεν ήταν απαραίτητο να τους σκοτώσει.
Και ξεκινάμε την αποδόμηση της εξομολόγησής του. Εκτός του ότι ο Rick, πάρα πολύ σωστά, ήξερε ποιος ήταν ο Morgan και γι'αυτό δεν τον σκότωσε στον 3ο κύκλο, όπως είπε ο ίδιος, όλοι μας ξέρουμε ότι ο Morgan δεν είχε κάνει τα αίσχη που έκαναν οι Wolves, άρα δεν είχε και λόγο να τον σκοτώσει, παρότι επιτέθηκε. Αντίθετα, άτομα που καίνε τους ανθρώπους ζωντανούς, λεηλατούν, καίνε και καταστρέφουν (και πόσα άλλα μπορεί να έκαναν που δεν τα είδαμε) με μοναδικό γνώμονα την παρτάρα τους, τους κόβεις κομμάτια και τους ταΐζεις στα ζόμπια με συνοπτικές διαδικασίες.
Ο ίδιος λέει «Δεν ξέρω πια ποιο είναι το σωστό». Αφού δεν ξέρεις, μην παίρνεις πρωτοβουλίες, μεγάλε. Σ'αγαπάμε, σ'εκτιμάμε, αλλά ως εκεί.
Λέει «Ξέρω πως οι άνθρωποι αλλάζουν, διότι όλοι μας εδώ μέσα έχουμε αλλάξει. Το ιδανικό του “Κάθε ζωή είναι πολύτιμη” με άλλαξε και με κρατάει στη ζωή», αλλά ξεχνάει το βασικότερο. Ακόμη κι αν οι Wolves ήταν σε θέση να αλλάξουν και να γίνουν σαν το παιδί των λουλουδιών που μας έφερε ο 6ος κύκλος, δεν είχε χρόνο και χώρο να το καταφέρει αυτό ο Morgan. Όχι μόνο επειδή αν τους συνελάμβαναν οι δικοί μας κι οι Αλεξανδρινοι, θα είχαν γίνει λίπασμα, αλλά επειδή κι η αλλαγή νοοτροπίας του ίδιου του Morgan πήρε μέρες. Αν καθόταν να λέει ιστορίες με πεταλουδίτσες σ'έναν προς έναν μέχρι να τους πείσει να γίνουν πασιφιστές, θα τον είχε κόψει κι αυτόν κομμάτια ο Rick. Κι όπως είδαμε, το ότι ο Morgan άφησε την πεντάδα να φύγει, απλώς έδωσε παράταση στο έργο τους κι αναβολή στον θάνατό τους, τελικά.
Πολύ σωστά, η Michonne, προσπαθώντας να κάνει τον πυροσβέστη (μιας και καταλαβαίνουμε ότι το χέρι της Carol την τρώει κι ο Rick είναι κάπως στα όρια), του λέει ότι δεν είναι τόσο απλό. Και πράγματι δεν είναι. Πρέπει να γίνει φιλτράρισμα. Όταν βλέπεις ότι είναι πρόσφορο το έδαφος, κάνε πειράματα και προσπάθησε να επαναφέρεις τον τρελό. Σε περιπτώσεις, όμως, όπως των Wolves, δεν έχει εκπτώσεις. Κι ο άλλος, σαν την γκόμενα, αντί να κρατήσει όσα του είπε, το γυρνάει στο «Λες πως δεν ανήκω εδώ;» με το υφάκι του «Μου μίλησες έντονα· δεν μ'αγαπάς πια».
Ο Rick, που γι'αυτό είναι αρχηγός, επιστρέφει την κουβέντα στο ζουμί της. Το θέμα μας είναι ότι, έτσι όπως έχει γίνει ο κόσμος, κι εφόσον έχουν χαθεί τα όρια, δεν μπορείς να επιβιώσεις χωρίς να ματώσεις τα χέρια σου. Ο Morgan δεν ξέρει αν είναι εφικτό αυτό, οπότε άντε να μας αφήσει χρόνους ή να συνέλθει, γιατί βλέπω τον Ρίκαρο να μπαίνει σε full Shane mode και να γίνεται χαμός εκεί μέσα.
Πρακτικά αν το δούμε, τα ζόμπι σου επιτίθενται και είτε θα τ'αφήσεις να σε φάνε ή θα τα σκοτώσεις εσύ. Άνθρωποι έρχονται με τον τσαμπουκά να σε δείρουν, να σε σφάξουν, να σου πάρουν ό,τι έχεις και είτε θα τους αφήσεις να το κάνουν, ή θα αγωνιστείς ν'αντιστρέψεις τους ρόλους. Το έχουμε δει πολλές φορές, έχει συμβεί πολλές φορές και θα ξαναμβεί, νομοτελειακά, στο μέλλον. Έτσι κινείται πλέον ο κόσμος κι όποιος δεν προσαρμόζεται, εξαφανίζεται, αγαπητέ Morgan.

Το σκηνικό αλλάζει και βλέπουμε το κτήριο όπου τράκαρε το φορτηγό να βρίσκεται υπό αργή αλλά σταθερή διάλυση με μια ωραία ρωγμή μέχρι τον πάνω όροφο. Άρχισαν τα όργανα...

Ξανά πίσω στον Rick με τη Michonne, οι οποίοι αρχίζουν να ετοιμάζουν το σχέδιο για τη νέα προσπάθεια αποπροσανατολισμού των ζόμπι. Φωτοβολίδες, όπλα και τρεχαλητό στην υπηρεσία της ομάδας μας για να τραβήξουν τα ζόμπι μακριά απ'τα τείχη.
Εδώ έχει ένα δίκαιο η Michonne. Μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν στην επιχείριση και άτομα απ'την Alexandria κι όχι μόνο η ομάδα μας. Και στην προηγούμενη προσπάθεια έβαλαν τα δυνατά τους, στο βαθμό που μπορούσαν, και, παρότι πράγματι δεν έχουν αρκετό χρόνο να τους εκπαιδεύσουν όλους, κάποιοι είναι ικανοί, έστω και για τα ελάχιστα.
Έρχεται και η Χίλαρι (η Deanna, ντε) με «δωράκι» το σχέδιο διεύρυνσης της πόλης για μετά την αποκάλυψη. Νερό δεν έχουν να πιουν, η άλλη κάνει σχέδια για την επέκταση της πόλης. Λέμε «Ναι» για να πάμε παρακάτω.

Μας περιμένει μια ωραία, ευχάριστη έκπληξη. Το σεμινάριο ματσέτας της Rosita, στο οποίο βλέπουμε μια άλλη Rosita απ'αυτήν που είχαμε συνηθίσει. Τα είχε χώσει μια φορά στον Abraham (με το θεϊκό έντρομο βλέμμα της όταν μετά την αγρίεψε ο Abe) και είπαμε «Κοίτα να δεις που η πιτσιρίκα έχει τσαγανό». Αυτή τη φορά ήρθε η ώρα να τα χώσει στεγνά στον Κεφτέ (τον Eugene, ντε).
Το να πεθάνεις ο ίδιος δεν είναι τίποτα. Τελειώνουν όλα και εις άλλα με υγεία. Όταν πρέπει να ζήσεις με τις τύψεις ότι επιβίωσες και πεθαίνουν άλλοι οι οποίοι εξαρτιόνταν από εσένα -όπως εξαρτιέσαι κι εσύ από τους άλλους-, εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Άργησε, αλλά του έχωσε μαζεμένα όσα δεν του είχε πει απ'το πρώτο μέρος του 5ου κύκλου. Ίσως οι άλλοι να μην ήξεραν σε τι ακριβώς αναφερόταν η Rosita, αλλά τα όσα είπε παραμένουν σωστά ως γενικές αρχές επιβίωσης. Και, εννοείται, ο Κεφτές την έκανε μ'ελαφρά.

Επιστρέφουμε στην Enid, η οποία μας έχει πρήξει με το JSS (μιας και φροντίζει να επιβιώνει), που την τσακώνει ο Glenn και προσπαθεί να την πείσει να επιστρέψουν μαζί στην Alexandria. Όταν η μικρή τραβάει όπλο, το αυστηρό και κοφτό ύφος του Glenn ενώ της λέει «Enid, δώσε μου το όπλο» με σφιχτά δόντια, είναι σχεδόν αποκάλυψη για τον Glenn. Δεν έχει ξαναμιλήσει ποτέ έτσι σε κανέναν -πόσω μάλλον σε μια έφηβη- ούτε τον έχουμε δει ποτέ να κοιτάζει με τόσο ψυχρό κι αποφασιστικό βλέμμα. Αρχίζει κι ο Glenn ν'αλλάζει ριζικά σιγά-σιγά...
Εν τέλει, παίρνει το όπλο και, με τα πολλά, ξεκινούν για την επιστροφή. Μ'αρέσει που κάνει τη δύσκολη η μικρή και στο τέλος κάνει ό,τι της λέει ο Glenn.

Βλέπουμε και μια σανίδα να φεύγει απ'τον πύργο, οπότε -νομίζω- καταλαβαίνετε για πού το πάει ο σκηνοθέτης.

Βλέπουμε τον Ρίκαρο, που παλεύει μόνος του να μπαλώσει τίποτα στα τείχη, και τον πλησιάζει ο Tobin να τον βοηθήσει.

Η Enid αρχίζει κι αυθαδιάζει άσχημα, αλλά μάλλον πως ο Glenn ξέρει από έφηβους. Τα μπαλόνια είναι καλός αντιπερισπασμός και συνεχίζουμε...

Ο Tobin εξομολογείται στον Rick ότι τους είχε κατατρομάξει όλους έτσι όπως ήταν μισότρελος όταν πρωτοπήγαν στην Alexandria, κι ότι με την άφιξή τους άρχισαν να τρέχουν οι εξελίξεις στο «Μικρό σπίτι στο λιβάδι». Ναι, δεν είχε χρόνο για τριμάρισμα την ώρα που πάλευε για τη ζωή του, μεγάλε. Αλλά, επειδή επιτέλους έχουν και με κάτι ν'ασχοληθούν, λέει επίσης να μην τους έχει για καμένα χαρτιά. Άντε να δούμε τι θα κάνετε κι εσείς.

Επιστρέφουμε στο δίδυμο Enid-Glenn, όπου επιστρέφουμε στην ψυχανάλυση που τόσο μας είχε λείψει -NOT! Ο Glenn θέλει να την πείσει να μην κλείνεται στον εαυτό της κι ότι, ενώ φοβάται, δεν χρειάζεται να είναι απόμακρη και μοναχική και, εν ολίγοις, να φροντίσει να γίνει ενεργό και χρήσιμο μέλος της κοινότητας. Η αλήθεια είναι πως η μικρή έχει δυνατότητες και θα μπορούσε να προσφέρει αρκετά, ιδιαιτέρως έξω απ'τα τείχη, μιας και ξέρει να επιβιώνει με τους κινδύνους.
Ωστόσο, φουσκώνουν κι άλλα μπαλόνια για να χρησιμοποιήσουν αργότερα.

Πάμε στον Ron, ο οποίος μπήκε στο οπλοστάσιο κι έκλεψε μερικές σφαίρες, παρότι ο Rick δεν το επέτρεψε. Θα την κάνει την πατάτα ο μικρός και βλέπω πάλι τη μάνα του να κλαίει...

Enid και Glenn φτάνουν έξω απ'τα τείχη, βλέπουν τα διασκορπισμένα ζόμπι κι ενώ η μικρή απογοητεύεται πλήρως, ο Glenn την καθησυχάζει. Η μία άποψη είναι αυτή της Enid, σύμφωνα με την οποία δεν έχει νόημα η προσπάθεια κι ότι καλύτερα είναι ν'αφεθούν όλοι να πεθάνουν να κάνει restart ο πλανήτης, κι απ'την άλλη είναι η άποψη του Glenn, σύμφωνα με την οποία δεν έχει χαθεί τίποτα ακόμη κι ότι μπορούν να επιβιώσουν.

Πίσω, στην κοινότητα, ο Spencer την έχει δει Spetsnaz και προσπαθεί να περάσει πάνω απ'τα ζόμπι με μια σκουριασμένη δαγκάνα κι έναν λεπτό κόμπο στο σχοινί. Εννοείται πως παραλίγο να γίνει μεζές, αν η Tara δεν σκότωνε όσα ζόμπι τον πλησίαζαν κι αν δεν τον τραβούσε πάνω ο Rick με τη βοήθεια του Tobin.
Η Tara ξεσπάθωσε και σηκώνει δάχτυλα στον Ρίκαρο μετά το χώσιμο που της έκανε, αλλά λογικό μιας κι εκεί βρήκε γκόμενα ενώ απ'την ομάδα δεν της καθόταν καμία.
Ο Spencer ανησυχεί για το παπούτσι που έχασε κι όχι για το ότι θα μπορούσε να είχε γίνει γεύμα, με τη δικαιολογία ότι -και καλά- ο Rick δεν θα άκουγε την ιδέα του. Τώρα, ο Spencer έτυχε και κρυφάκουσε το σχέδιο του Rick και μετά πήγε να το υλοποιήσει μόνος του για να κάνει τον ήρωα ή τα μεγάλα μυαλά είχαν την ίδια ιδέα;

Ο Morgan πάει στην γιατρό και, με τα πολλά, τής αποκαλύπτει το μυστικό του. Τον παίρνει χαμπάρι η Carol η οποία, κατά πώς φαίνεται, είναι πανταχού παρούσα τον τελευταίο καιρό, και τους ακολουθεί. Πάει το μωρό στην Jesse για baby-sitting κι εκεί έχουμε μια άλλη ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον Sam. Για το αν αυτοί που επιτέθηκαν ήταν τα «τέρατα», αν είχε γίνει «τέρας» κι ο πατέρας του κι αν όσοι σκοτώνουν γίνονται κι αυτοί τέρατα. Με την απάντηση της Carol ότι «Μόνο το να σκοτώνεις σε αποτρέπει απ'το να γίνεις “τέρας”», ο μικρός μπαίνει σε σκέψεις και μάλλον πως θα έχουμε νέο Carl στην προεφηβεία του.

Η Carol πάει στην κρυψώνα του Morgan, τον ρωτάει στα μούτρα ποιον έχει εκεί μέσα, ο Ron ακολουθεί τον Carl και τραβάει τ'όπλο του, λες και είναι ικανός για τίποτα, η Michonne μελετάει τα σχέδια της επέκτασης, ο Gabriel έχει μαζέψει τους μπαρμπάδες και προσεύχονται, ο Rick με τον Tobin συνεχίζουν τη δουλειά τους κι η Tara, ψάχνοντας τη γιατρό, καταλήγει να μας λέει ότι κινδύνευσε η ίδια βοηθώντας τον Tobin επειδή έτσι είναι για εκείνη το σωστό. Και μέσα σ'όλα, ήρθε και η Χίλαρι να ευχαριστήσει τον Rick και προσπαθεί να τον πείσει ότι δεν εκμεταλλεύθηκε την ευκαιρία που του έδωσε η ανοησία του Spencer για να βγει και να βρει αμάξι, όχι επειδή ήθελε να τον σώσει επειδή ήταν γιος της, αλλά επειδή είναι καλός άνθρωπος με συνείδηση.

Τότε είδαμε τα μπαλόνια του Glenn έξω απ'τα τείχη και πάνω που χάρηκαν ότι είναι ζωντανός και τους στέλνει σήμα, πέφτει ο πύργος και μαζί του υποχωρεί ένα μέρος του τείχους.
Προσωπική εκτίμηση, ίσως ο αριθμός των μπαλονιών που απελευθερώθηκαν να έχει σημασία, ίσως και να είμαι απλώς συνωμοσιολόγος. Όπως και νά'χει, θα το προσέξω το 10ο επεισόδιο.

Καλό το επεισόδιο, σε ένα μοτίβο που συμφέρει την παραγωγή να κρατήσει. Χωρίς να είναι αργό, αλλά χαλαρό. Χωρίς να έχει πολλές εξελίξεις, αλλά και με αρκετές για να μας κρατήσει να το δούμε.
Το σίγουρο είναι ότι η παραγωγή αρχίζει και περιπλέκει περισσότερο τις καταστάσεις, δείχνει εξέλιξη και αλλαγές σε χαρακτήρες που ίσως δεν περιμέναμε (βλ. Glenn), εξακολουθεί και κρατά στο επίκεντρο την ομάδα μας και δεν δείχνουν να είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν κάποιον απ'αυτούς τους χαρακτήρες, τουλάχιστον προς το παρόν. Επιτέλους, η παραγωγή φαίνεται να έχει βρει τη χρυσή τομή μεταξύ δράσης και υπόθεσης, παρότι πολλοί έχουμε ενστάσεις σχετικά με το είδος της δράσης (άλλοι θέλουν λιγότερους ανθρώπους και περισσότερα ζόμπι κι άλλοι περιμένουν περισσότερους χαρακτήρες), και πλέον μας φέρνει επεισόδια που έχουν λίγο απ'όλα χωρίς να μας κρατά σε ιδιαίτερη αγωνία, αλλά να μας έχει και «δεδομένους» για το επόμενο επεισόδιο.

Καλό mid-season finale εύχομαι και καλά να περάσετε στους μήνες που θα μεσολαβήσουν μέχρι το 06x09!

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

Aurora Speeder
Share on Google Plus
    Blogger Comment

1 Σχόλια: