Ο Andrew Lincoln εξηγεί την τεράστια αποκάλυψη του Rick




Ο Negan έφτασε στην Alexandria αυτήν την εβδομάδα στο The Walking Dead.Και καθώς όλοι ανυσηχούσαν σχετικά με την σφαγή που μπορούσε να προκαλέσει,ο Rick Grimes  ήταν αυτός που έριξε την μεγαλύτερη ‘’βόμβα’’ απ’όλες.Η σοκαριστική αποκάλυψη του Rick, ήρθε στην Michonne με την μορφή παραδοχής,που τελικά ξεκαθαρίζει κάθε μπέρδεμα  για τον πατέρα της Judith.
Για πρώτη φορά,ο Rick παραδέχθηκε πως ήξερε ότι η Judith δεν ήταν,στην πραγματικότητα,δικό του παιδί,αλλά ήταν του πρώην καλύτερου του φίλου και συνάδελφου Shane(τον οποίο ο Rick σκότωσε στην συνέχεια...πριν ο Carl σκοτώσει τον zombie Shane).Μιλήσαμε στον Andrew Lincoln για να πάρει θέση σχετικά μ’αυτή την σημαντικότατη ανατροπή,όπως και για το πως πρέπει να ‘’πηγαίνει με τα νερά’’ του Negan καθώς ο ίδιος απέκτησε τον έλεγχο της πόλης του Rick.
ENTERTAINMENT WEEKLY:Προφανώς ό’τι συνέβη στην πρεμιέρα ήταν αναμφίβολα φρικιαστικό,αλλά υπάρχει κάτι ακόμα πιο ντροπιαστικό από το να έρχεται ο Negan στην κοινότητα του Rick και απλά να παίρνει ό’τι θέλει,να απειλεί όποιον θέλει,και να πρέπει ο Rick απλά να κάθεται εκεί και να το δέχεται;Πως ήταν για’σένα να πρέπει να υποδηθείς κάτι τέτοιο;
ANDREW LINCOLN:Είχε δουλειά.Τα πάντα είχαν να κάνουν με την επιστροφή στο πρώτο επεισόδιο,και όλοι ήταν αγχωμένοι με το να το πετύχουν και να γυρίσουμε πίσω,εκεί που το αφήσαμε,έτσι υπήρχε πολλή εστίαση σ’αυτό το επεισόδιο.Σκέφτηκα,βλακωδώς,πως θα ήταν σαν παιχνιδάκι για την υπόλοιπη σεζόν,και τότε εμφανίζεται αυτό το επεισόδιο και αντιλαμβάνεσαι πως όλη η σεζόν είναι αναδραστική.Όλα έχουν να κάνουν με τον να το χωνέψεις.Είνα ευκολότερο να διαδόσεις μια σκέψη αν έχεις λόγια,αλλά αν δεν έχεις λόγια,πρέπει πραγματικά να το νιώσεις,αλλιώς δεν θα μεταδοδεί.Έτσι λοιπόν ήταν ανυπόφορο.
Ο Jeffrey{Dean Morgan}(Negan) πάντα έλεγε πως μπορούσε να πει πως ήταν όταν άρχιζα να ταράζομαι στο σετ.Θερώ πως ήταν ένα εντυπωσιακός τρόπος προσβολής.Ξέρεις,περιμένεις μερικα επεισόδια και σκέφτεσαι,’’Οο,μήπως υπάρξει η επιστροφή του Rick’’και πραγματικά,δεν επέστρεψε.Το είχε αποδεχτεί.Ήταν τελειωμένος.Έλεγε,’’Όχι.Όχι,όχι,όχι,όχι.’’Αλλά τότε έχουμε την αποκάλυψη στο τέλος,που είναι το κλειδί,πιστεύω,σχετικά με το τι κάνει με την Judith.

Ναι,σίγουρα θέλω να φτάσω σε αυτό το σημείο σε λίγο,αλλά πρώτα,πρέπει να μάθω πως ήταν να πρέπει να κουβαλάς την Lucille γύρω για ολόκληρο το επεισόδιο.Θυμάμαι να βρίσκομαι στο σετ και το πρώτο πράγμα που  είδα όταν έφτασα εκεί ήταν εσένα να κουβαλάς την Lucille.Έλεγα,''Ωχ,αυτό δεν είναι καλό.''
Ναι,είναι άσχημο.Εννοώ,είναι εξαιρετική υποκριτική ευκαιρία,αλλά δεν θα έλεγα πως είχε πλάκα.Ήταν αμοδυναμωτικό για τον αρχηγό και να πρέπει να εξευτελίζται δημοσίως  και να χλευάζεται και βασανίζεται και όλα αυτού του είδους τα πράγματα,και είναι άσχημο.Δεν θα σου πω ψέματα,ήταν αρκετά άσχημο.

Παρόλ'αυτά αγαπώ αυτήν την σκηνή στο τέλος,που ο Negan σκοτώνει το ζόμπι με το κηροπήγιο και βλέπουμε τον Rick  να σφίγγει λίγο την γροθιά του στην Lucille ,και να παλεύει με κάθε παρόρμηση στο σώμα του για να τον χτυπήσει(Negan).
Ναι,επειδή γνωρίζει ποιο είναι το αποτέλεσμα.Είναι να πεθαίνουν όλοι αν τον χτυπήσει.Διδάσκεται απο αυτόν τον τύπο,και κρατούσα την αναπνοή μου,πραγματικά,σε ολόκληρο το επεισόδιο και εκείνος(Negan)τον ''σπρωχνει'' και τον τσιγκλάει και τον πικάρει τον Rick όσο μπορεί,διότι ελέγχει να δει αν αυτός ο τύπος(Rick) πράγματι ''γονατίζει''μπροστά μου,καταλαβαίνεις;Ο Rick είναι αρκετά έξυπνος για να αντιληφθεί πως αν τον χτυπήσει,όλοι πεθαίνουν.

Είναι ενδιαφέρον το πως το περιέγραψες να κρατάει την ανάσα του σε ολόκληρο το επεισόδιο επειδή τότε υπάρχει στο τέλος αυτή η σκηνή ακριβώς μετά την αποχώρηση του Negan,όπου ο Spencer βασικά τον προκαλεί.
Όχι καλή στιγμή. Όχι ο καλύτερος συγχρονισμός.

Δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ:Τι πιστεύεις οτι θα συνέβαινε αν  Rick απείχε 1 μέτρο μακρυά από τον Spencer αντί για 30 μέτρα;
Ήταν κανονισμένο να έχουμε την δυνατότητα να δούμε ένα κομμάτι από αυτό,τον παλιό Rick,για να καταλάβει το κοινο πως,''Εντάξει,τα δέχτηκε όλα,αλλά είναι ακόμα ένα 'εύφλεκτο βαρέλι''.Δεν τελείωσε.'' Πιστεύω πως,ναι,ο Spencer είναι δύσκολο να αγαπηθεί.Είναι δύσκολο να αγαπήσει τον Spencer.

Εντάξει,ας μιλήσουμε σχετικά με την τεράστια σκηνή ανάμεσα στον Rick και την Michonne,που σηματοδοτεί την πρώτη φορά που τον ακούσαμε ανοιχτά να παραδέχεται πως γνωρίζει ότι η Judith δεν είναι βιολογικό του παιδί.Είναι αυτό κάτι που παραδέχεται τελικά στον εαυτό του,ή απλά το σκέφτεται δυνατά για πρώτη φορά;
Νομίζω πως σκέφτεται δυνατά.Είναι από τις στιγμές ορόσημα που συμβαίνουν,σίγουρα μεταξύ των δύο συντρόφων,ανάμεσα στην Michonne και στον Rick,που τους φέρνει κοντά.Πρόκειται για μια πολύ σημαντική στιγμή για να αντιληφθούμε τον ψυχισμό του και την πορεία του,''Αυτό είναι που έκανα τα τελευταία 2 χρόνια.΄Εχω αποδεχτεί την κατάσταση και θα δεχτώ την κατάσταση εάν πρόκειται να σωθούν ζωές και αν πρόκειται να προστατευτούν τα άτομα που αγαπώ.Θα το δεχτώ.''Είναι ακόμα ένα είδος υπέροχου ηρωισμού.Ξέρεις,είναι ένας πατριός και αυτό δεν τον σταματάει να αγαπάει το παιδί του,αλλά το έχει αποδεχτεί κάπως πως δεν είναι δικό του.
Είπα στον Jon Bernthal(Shane),στην πισίνα με τα παιδιά του-είχα να τον δω καιρό-,''Φίλε,δεν θα το πιστέψεις,''και έλεγε,''Ωχ,Θεέ μου,όχι.Τι;''Ήταν γελείο επειδή έλεγε,''Όχι.Τι...εσύ...αλήθεια;Αλήθεια;''Και το πήρε τόσο ήρεμα.Ήταν τόσο Jon.Ήταν όμορφο γιατί ήταν σχεδόν σίγουρο ήθελε να επαναλάβει την σκηνή του.Ήθελε να γυρίσει πίσω και να το ξαναγυρίσει και έλεγα,''Φίλε,ξέρω.Έλα...αυτοί...ξέρεις.''.Αλλά ήταν μια πολύ,πολύ σημαντικη σκηνή που ο παραγωγός της σειράς Scott M.Gimple μου είπε γι'αυτή ακόμα πριν πάρω το σενάριο 1(γι'αυτή τη σεζόν).Μιλήσαμε σχετικά μ'αυτό στο παρασκήνιο καθώς είναι σημείο κλειδί.

Είναι μια τεράστια αποκάλυψη για το κοινό.
Λοιπόν,είναι,αλλά είναι επίσης ένα υπέροχο μυστικό.Είναι υπέροχο,υπέροχο μυστικό που κρατούσε ο Rick για πολύ,πολύ καιρό.Είναι επίσης ένας έξυπνος τρόπος να αντιληφθούμε γιατί συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο,επειδή συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο στα παιδία του απο το ξέσπασμα,από τότε που έμαθε τα νέα.Υπάρχει μια σκηνή με την Lori που σχεδόν αναφέρθηκε-έξω από την φάρμα,υπάρχει μια σκηνή που κάνει ειρήνη με ο'τι συνέβη και αυτό,νομίζω,είναι σημείο κλειδί.Δεν το φωνάζει,αλλά είναι εκεί.Είναι στον αέρα.

Λοιπόν,είναι συναρπαστικό,επειδή είναι το είδος του πράγματος που υπάρχει παντα στην σειρά,αλλά σαν τηλεθεατής,το προσπερνάς κάπως επειδή υπάρχουν άλλα πράγματα να σκεφτείς και να ανυσηχήσεις.Έτσι ξεχνάς πως υπήρχε πάντα εκεί και πάντα στο μυαλό του Rick διότι ίσως δεν το σκέφτηκες από την 2η ή 3η σεζόν.
Πράγματι!Αυτό είναι αλήθεια,και αυτό είναι το ωραίο πράγμα με την TV,στο το μέσον του τρελού αυτού επεισοδίου,που σχετίζεται με το να φέρει τους ανθρώπους σε μια σειρά και με το να συνεχίσει να τεστάρει άλλον έναν αρχηγό κοινότητας που ο Negan έχει καταλάβει,έχεις αυτήν την αποκάλυψη που είναι σχεδόν σαν σπόντα.Είναι πολύ μικρό και είναι ωραία διήγηση,πιστεύω,απο τον Scott.
Ήταν αστείο επειδή γνώριζα πως επηρέασε κόσμο καθώς ο κινηματογραφιστής Michael E. Satrazemis απλά ήρθε και όλοι με αγκάλιασαν στην συνέχεια.Νομίζω όλοι πονούσαν για τον Rick επειδή είναι είναι μια ηρωική πράξη για το καλό της κοινότητας,για τους δικούς του,και για το παιδί.Απλά το έκανε,και για τον γιο του.Δεν το έχει πει σε κανέναν,το ξέρεις;Ζητάμε από πολύ κόσμο να κάνει υπομονή,να βλέπουν τις οικογένειες τους να διαλύονται και υπάρχει αυτός ο νέος τύπος(Negan),αλλά πίστεψε με,η σειρά πηγαίνει σε ένα συναρπαστικό σημείο.

Πηγή:Entertainment Weekly
Share on Google Plus
    Σχολια Θεματος

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου