Αποχαιρετούμε την Madison Clark



Μπορεί η 4η Season του Fear The Walking Dead να έχει τελειώσει άλλα η απουσία της θα το ακολουθεί για όσες Season και αν συνεχίσει και κάπως έτσι ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουμε την Madison Clark. Συνήθως στον θάνατο ενός μεγάλου χαρακτήρα το αποχαιρετιστήριο αφιέρωμα του γίνεται πολύ πιο γρήγορα ωστόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν λειτουργήσαμε με τον ίδιο κανόνα για δύο λόγους. Αρχικά δεν είδαμε ποτέ τον θάνατο της και ελπίζαμε πως η Madison θα γυρίσει κάποια στιγμή στο 2ο μισό της 4ης Season για να ταράξει τα νερά και να μας βγάλει και έμας απο τον ''κόπο'' του να γράψουμε ένα τόσο βαρύ θέμα! Δεύτερον και σημαντικότερο (για εμένα τουλάχιστον) η Madison ήταν ο αγαπημένος μου χαρακτήρας στο Fear The Walking Dead και το να της πω αντίο μου ήταν λίγο δύσκολο . Εννοείται πως πρόκειται για έναν τηλεοπτικό χαρακτήρα αλλά το νόημα στις σειρές μας (Twd & FearTwd) είναι να χαίρεσαι με τις χαρές των πρωταγωνιστών και να λυπάσαι με τις λύπες τους . Ο θάνατος της Madison ήταν κάτι που προσωπικά με άγγιξε και παρακάτω θα προσπαθήσω να εξηγήσω το γιατί με μια σύντομη (όσο γίνεται) ανασκόπηση του ταξιδιού της.




Την Madison την γνωρίσαμε από το πρώτο κιόλας επεισόδιο της σειράς θα μπορούσε κανείς να πει πως πρόκειται για μια απλή εργαζόμενη μητέρα ωστόσο η αιχμηρές ατάκες της φανέρωσαν γρήγορα τον δυναμισμό που θα εμφάνιζε στην συνέχεια ο χαρακτήρας της. Η ίδια είχε δύο παιδιά τον Nick και την Alicia και η αποκάλυψη την βρήκε καθώς προσπαθούσε να φτιάξει την ζωή της με τον Travis. Το ενδιαφέρον κομμάτι του χαρακτήρα της δεν ήταν μόνο η ευστροφία και η δυναμικότητα της αλλά και το σκοτεινό παρελθόν που κουβαλούσε πριν καν ξεκινήσει η αποκάλυψη. Η Maddie όπως την αποκαλούσε ο αγαπημένος της Travis ήταν μια γυναίκα με όρια τα οποία όμως πολύ εύκολα και γρήγορα θα ξεπερνούσε αν προσπαθούσες να βλάψεις την οικογένεια της.
Και κάτι τέτοιο έγινε νωρίς στην 2η Season της σειράς μας όταν η Celia επηρέασε αρνητικά τον γιο της δεν δίστασε να μας δείξει πόσο σκληρή μπορεί να γίνει και την κλείδωσε σε ένα κελάρι γεμάτο Walkers.





Η Madison δεν προσπάθησε ποτέ να αποκτήσει φίλους όλες οι σχέσεις με άτομα της ομάδας της ήταν πιο πολύ μια ένωση αμοιβαίου σεβασμού παρά πραγματική φιλία. Μπορούμε να πούμε πως εύκολα κέρδιζε τις εντυπώσεις και σίγουρα δεν ήταν κάποια που ήθελες να εκνευρίσεις . Στον δρόμο της βρέθηκαν αρκετές απειλές τις οποίες και έλυσε με διπλωματία. Ο Daniel, o Walker , ο Strand , ο Troy καθώς και ο Jeremiah ήταν χαρακτήρες που δεν ξεκίνησαν και πολύ φιλικά μαζί της αλλά στην πορεία τους κέρδισε . Η μοναδική φιλιά που ανέπτυξε ήταν η πολύ ιδιαίτερη σχέση της με τον Strand. Αρχικά δεν ήταν λίγες οι φορές που ο ένας είχε απειλήσει τον άλλον αλλά όπως αποδείχθηκε αυτές οι δύο δυνατές προσωπικότητες έδεσαν μεταξύ τους και δημιούργησαν κάτι μοναδικό. 


Ο Strand αποτέλεσε αρκετές φορές το στήριγμα της και το μοναδικό άτομο στο οποίο άφηνε τον ρόλο της σκληρής γυναίκας στην άκρη και μπορούσε με ασφάλεια να αποκαλύψει την ανθρώπινη φύση της . Δεν θα ξεχάσουμε τις φορές που οι δυο τους ήπιαν και ένα ποτηράκι παραπάνω και τα έσπασαν στο όνομα της οικογένειας !
Η Madison ήταν μία πραγματική ηγέτιδα , πριν την αποκάλυψη ήταν σύμβουλος προσανατολισμού σε παιδιά λυκείου αυτό ήταν ένα από τα όπλα της στον κόσμο της αποκάλυψης καθώς είχε την δυνατότητα να διαβάζει πολύ εύκολα και γρήγορα όποιον δίποτε αντίπαλο της. Ένας τόσο γενναίος χαρακτήρας που αν προσπαθήσουμε να θυμηθούμε κάποια στιγμή στην οποία λύγισε θα δυσκολευτούμε αρκετά. Ακόμα και όταν έχασε τον σύντροφο της Travis στάθηκε δυνατή δεν έσπασε για τα παιδιά της και εκμεταλλεύτηκε τον χαμό του για να δημιουργήσει μια συμπάθεια γύρω από το πρόσωπο της οικογένειας της στο ράντζο. 
Είχε χαρακτηριστεί ως εκμεταλλεύτρια και μπορούμε να πούμε πως δεν είναι εντελώς ψέμα ωστόσο σε μια κοινωνία που επιβιώνει το μεγάλο ψάρι το να μπορείς να εκμεταλλευτείς τις αδυναμίες του αντιπάλου σου δεν είναι και τόσο κακό. Τρανό παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο κατάφερε να χειριστεί τον Troy εναν δύσκολο χαρακτήρα που αρχικά αποτέλεσε απειλή για την οικογένεια της. Όταν η Madison κατάλαβε το πρόβλημα που είχε με την μητέρα του εξελίχθηκε σε μια μητρική φιγούρα για εκείνον και εύκολα από τότε χειρίστηκε την επιρροή του στο ράντζο. Χωρίς καν να φαίνεται η Madison χειριζόταν τα πράγματα στο ράντζο προς το συμφέρον της οικογένειας της. Ήταν πραγματικά πολύ διαφορετικό να ακολουθούμε την ιστορία ενός χαρακτήρα που δεν φοβόταν να πατήσει κάποια γκρίζα σημεία.
Η ζωή της ήταν δύσκολη και σκοτεινή από τα παιδικά της κίολας χρόνια . Μεγάλωσε σε ένα βίαιο περιβάλλον καθώς ο πατέρας της είχε προβλήματα αλκοολισμού και χτυπούσε την μητέρα της. Η Madison φαίνεται πως γεννήθηκε με έμφυτο το ένστικτο της επιβίωσης το να προστατεύει αυτούς που αγαπούσε ήταν η δεύτερη φύση της και αυτό έκανε και στην περίπτωση των γονιών της . Προκειμένου να σταματήσει τον βίαιο πατέρα της και να σώσει την μητέρα της από ένα καθημερινό μαρτύριο δεν δίστασε να τον σκοτώσει. Μάλιστα όταν το παραδέχτηκε στα παιδιά της δήλωσε πως θα το ξανά έκανε ευχαρίστως. Αυτό δεν ήταν το μόνο μυστικό που κρατούσε από τα παιδιά της . Ο πρώτος της σύζυγος είχε αυτοκτονήσει κάτι που έκρυψε από εκείνα πιστεύοντας πως κρατώντας το κρυφό προστατεύει το ''προβληματικό'' της παιδί τον Nick από ένα παρόμοιο τέλος. Είχε βιώσει την απώλεια άπειρες φορές και ήξερε πως οι συναισθηματισμοί δεν θα την οδηγήσουν πουθενά .



Η 3η Season τελείωσε με την Madison να έχει διαμορφώσει την αρχηγό που έκρυβε μέσα της και κάπως έτσι ερχόμαστε στην 4η Season που για ακόμα μια φορά κατάφερε να κάνει το θαύμα της! Έχοντας επανενωθεί με τα παιδιά της η Madison έχτισε το στάδιο δίνοντας ζωή σε ένα άψυχο μέρος . Ένα φρούριο κατά των νεκρών εκεί όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά καθώς για πρώτη φορά ότι έφτιαξε ήθελε να το μοιραστεί και με ξένους .


Πιο ενωμένοι απο ποτέ οι Clarks είχαν την ζωή που τους άξιζε αλλά όπως πάντα κάποιος θα θέλει αυτό που έχεις , έτσι λοιπόν γνωρίσαμε τα Όρνεα μια ομάδα ατόμων που χρησιμοποιούσαν τους Walkers σαν όπλο . Για ακόμα μια φορά η Madison με την βοήθεια της οικογένειας της και των φίλων της έδειξε ποίος κάνει κουμάντο ωστόσο ο Enis έκανε κάτι που κανείς δεν περίμενε και η συνέχεια γνωστή . Το τέλος της Madison αρμόζει απόλυτα στον χαρακτήρα της καθώς θυσιάστηκε για να σώσει αυτό που αγαπούσε πιο πολύ απο οτι δίποτε άλλο δηλαδή τα παιδιά της ! Με μία φωτοβολίδα στο χέρι και με τελευταία της λόγια ''No one's gone until they're gone'' η Madison θυσιάστηκε για να σώσει τους υπόλοιπους , ατρόμητη μπροστά στον θάνατο αποδέχτηκε την κατάσταση και είμαι σίγουρος πως θα το ξανά έκανε για να σωθούν τα παιδιά της!
Ο χαρακτήρας που ενσάρκωνε η Kim Dickens για την σειρά μας δεν ήταν ο πιο αγαπητός του κοινού. Οι ψυχρές τακτικές της συχνά προβλημάτισαν το Fandom. Ωστόσο όλα αυτά ξεχάστηκαν όταν η Madison "έφυγε ". Πολλοί μαζεύουν υπογραφές (ΕΔΩ) για να επιστρέψει στην σειρά, άλλοι χαρακτήρισαν τους νέους Showrunners ως σεξιστές καθώς κατά κάποιο τρόπο αντικατέστησαν μια γυναίκα πρωταγωνίστρια με τον Morgan και όπως έδειξαν τα νούμερα του 2ου μισού της 4ης Season μερικοί σταμάτησαν την σειρά μετά τον θάνατο της Madison. 



Σε κάνει να αναρωτιέσαι αν σε αυτήν την περίπτωση ισχύει το ''κατάλαβα τι είχα όταν το έχασα!'' Όπως και να χει αυτός ο χαρακτήρας έχει ήδη γραφτεί στην ιστορία του Walking Dead Universe και η κληρονομιά της θα συνεχίσει να καθοδηγεί τους χαρακτήρες μας για όσο συνεχίσει η σειρά μας!

                                 R.I.P. Madison Clark

Share on Google Plus
    Blogger Comment

1 Σχόλια:

  1. Προσωπικά, πιστεύω ότι ήταν ο πιο "δυνατός" χαρακτήρας του Fear the Walking Dead, με δεύτερο , τον γιό της τον Νικ... Και δυστυχώς , "χάθηκαν" και οι δύο... Ειδικά ο "χαμός" της Madison δεν έχει κανένα νόημα! Και η "κατρακύλα" στην θεαματικότητα, θα έπρεπε να χτυπήσει "καμπανάκι" στους συντελεστές, για να μην γίνει το ίδιο και στην "μητρική" σειρά... Και όμως, έχουμε και εκεί τις αποχωρήσεις του Rick και της Maggie... Τουλάχιστον για τον Rick μπορούμε να το καταλάβουμε, γιατί θέλει ο ίδιος να πάει στην οικογένειά του, όπως και ο "γιός" του ήθελε να σπουδάσει... Για να δούμε, πού θα πάνε οι αγαπημένες μας σειρές...

    ΑπάντησηΔιαγραφή